Í túninu heima Jón Sigurður Eyjólfsson skrifar 13. júlí 2011 06:00 Undanfarnar tvær vikur hef ég fylgst með íslenskri æsku og hefur það fyllt mig síðbúnum áhyggjum. Hugurinn hverfur nefnilega til æskudaga á Bíldudal þegar við Logi héldum Evrópukeppni meistaraliða í túninu heima. Þó við værum aðeins tveir varð okkur ekki skotaskuld úr því að fara með hlutverk tuttugu og tveggja leikmanna, dómara og síðan tókum við okkur í munn alla frasana hans Bjarna Fel til að lýsa gangi leiksins. Þeir sem leið áttu hjá létu sér ekki bregða þótt Logi hlypi um túnið með hendur upp í loft og hrópaði „jeh" en það átti hann til að gera þegar hann skoraði mikilvægt mark. Fór ég þá fyrst með hlutverk vonsvikins markvarðar sem skammaðist yfir slökum varnarleik sinna manna en síðan brá ég mér í hlutverk samherja Loga og fagnaði honum með því að keyra hann niður í grasið, setjast klofvega yfir hann og hrópa fagnaðaróp svo undir tók í dalnum. Eitt sinn sá Öddi okkur í þessum aðförum og klóraði sér í hausnum. Til allrar hamingju var þetta fyrir þá tíð er leikmenn fóru að tína af sér spjarirnar um leið og þeir skora mikilvægt mark. Leikmenn sem okkur þóttu leiðinlegir stóðu sig venjulega ekki vel á þessum mótum. Til dæmis var Ian Rush oftast rekinn út af með skömm eða var hreinlega ekki á skotskónum. Eftir úrslitaleikinn var síðan farið upp á svalir en þar afhenti ég Loga forlátan útiblómapott sem hann hampaði með miklum fögnuði enda vel að honum kominn. Eitt sinn varð Jón á Hóli vitni að slíkri verðlaunaafhendingu. Hann sagði: „jah, strákarnir" og þá var málið útrætt. Nú hef ég séð að svo kexruglaðir krakkar eru vandfundnir. Kannski er samfélagið orðið svo móðins að passað er upp á að þeir séu ekki á víðavangi. En þá vaknar sú spurning, hvernig svona rugludallar fengu að fljóta í gegnum Grunnskóla Bíldudals svo til óáreittir. Því er til að svara að á níunda áratugnum voru sálfræðingar jafn sjaldséðir á Bíldudal og rostungar. Nei, ég lýg því, það kom einn rostungur og lagðist á hafnargarðinn árið 1984. Árið sem Ipswich Town vann Evrópukeppni meistaraliða í túninu heima. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Jón Sigurður Eyjólfsson Mest lesið Harka af sér og halda áfram Hulda Jónsdóttir Tölgyes Skoðun Hæstaréttardómari kallar Gróu á Leiti til vitnis Heimir Már Pétursson Skoðun Allskonar núansar Lilja Kristín Jónsdóttir Skoðun Vegna umfjöllunar Kveiks um kynferðislega áreitni á vinnustöðum Andri Valur Ívarsson,Anna Rós Sigmundsdóttir,Dagný Aradóttir Pind,Hrannar Már Gunnarsson,Jenný Þórunn Stefánsdóttir Skoðun Samúð Jón Steinar Gunnlaugsson Skoðun Úr hörðustu átt Rósa Guðbjartsdóttir!!! Alma Björk Ástþórsdóttir Skoðun Dómskerfið reynir að þegja alla gagnrýni á sig í hel Jörgen Ingimar Hansson Skoðun Frelsið er yndislegt þegar það hentar Jens Garðar Helgason Skoðun Íslensk framleiðsla á undanhaldi - hver græðir? Guðmundur Þórir Sigurðsson Skoðun Magnús Karl Magnússon – öflugur málsvari Háskóla Íslands Arna Hauksdóttir,Þórarinn Guðjónsson Skoðun
Undanfarnar tvær vikur hef ég fylgst með íslenskri æsku og hefur það fyllt mig síðbúnum áhyggjum. Hugurinn hverfur nefnilega til æskudaga á Bíldudal þegar við Logi héldum Evrópukeppni meistaraliða í túninu heima. Þó við værum aðeins tveir varð okkur ekki skotaskuld úr því að fara með hlutverk tuttugu og tveggja leikmanna, dómara og síðan tókum við okkur í munn alla frasana hans Bjarna Fel til að lýsa gangi leiksins. Þeir sem leið áttu hjá létu sér ekki bregða þótt Logi hlypi um túnið með hendur upp í loft og hrópaði „jeh" en það átti hann til að gera þegar hann skoraði mikilvægt mark. Fór ég þá fyrst með hlutverk vonsvikins markvarðar sem skammaðist yfir slökum varnarleik sinna manna en síðan brá ég mér í hlutverk samherja Loga og fagnaði honum með því að keyra hann niður í grasið, setjast klofvega yfir hann og hrópa fagnaðaróp svo undir tók í dalnum. Eitt sinn sá Öddi okkur í þessum aðförum og klóraði sér í hausnum. Til allrar hamingju var þetta fyrir þá tíð er leikmenn fóru að tína af sér spjarirnar um leið og þeir skora mikilvægt mark. Leikmenn sem okkur þóttu leiðinlegir stóðu sig venjulega ekki vel á þessum mótum. Til dæmis var Ian Rush oftast rekinn út af með skömm eða var hreinlega ekki á skotskónum. Eftir úrslitaleikinn var síðan farið upp á svalir en þar afhenti ég Loga forlátan útiblómapott sem hann hampaði með miklum fögnuði enda vel að honum kominn. Eitt sinn varð Jón á Hóli vitni að slíkri verðlaunaafhendingu. Hann sagði: „jah, strákarnir" og þá var málið útrætt. Nú hef ég séð að svo kexruglaðir krakkar eru vandfundnir. Kannski er samfélagið orðið svo móðins að passað er upp á að þeir séu ekki á víðavangi. En þá vaknar sú spurning, hvernig svona rugludallar fengu að fljóta í gegnum Grunnskóla Bíldudals svo til óáreittir. Því er til að svara að á níunda áratugnum voru sálfræðingar jafn sjaldséðir á Bíldudal og rostungar. Nei, ég lýg því, það kom einn rostungur og lagðist á hafnargarðinn árið 1984. Árið sem Ipswich Town vann Evrópukeppni meistaraliða í túninu heima.
Vegna umfjöllunar Kveiks um kynferðislega áreitni á vinnustöðum Andri Valur Ívarsson,Anna Rós Sigmundsdóttir,Dagný Aradóttir Pind,Hrannar Már Gunnarsson,Jenný Þórunn Stefánsdóttir Skoðun
Magnús Karl Magnússon – öflugur málsvari Háskóla Íslands Arna Hauksdóttir,Þórarinn Guðjónsson Skoðun
Vegna umfjöllunar Kveiks um kynferðislega áreitni á vinnustöðum Andri Valur Ívarsson,Anna Rós Sigmundsdóttir,Dagný Aradóttir Pind,Hrannar Már Gunnarsson,Jenný Þórunn Stefánsdóttir Skoðun
Magnús Karl Magnússon – öflugur málsvari Háskóla Íslands Arna Hauksdóttir,Þórarinn Guðjónsson Skoðun